Lubin - Kamienica, pl. Wolności 7

Kamienica - pl. Wolności 7
(nr rej.: 426 z 17.02.1960)

 

Kamienica znajduje się w północno-zachodniej pierzei rynku. Północno-zachodnim narożnikiem przylega do wieży Bramy Głogowskiej. Zbudowano ją w drugiej połowie XVIII wieku, modernizacji dokonano na początku XX wieku. Budynek został częściowo zniszczony podczas działań wojennych w 1945 roku. Uszkodzoną kamienicę odbudowano w latach 1961-1963 przez lubiński magistrat i Wojewódzką Służbę Ochrony Zabytków. Budynek jest nielicznym przykładem zabytkowej zabudowy miejskiej Lubina, która uległa zniszczeniu podczas II wojny światowej lub w latach kolejnych.
Obiekt wzniesiony został z cegły, z zaadaptowaniem fragmentu kamiennych murów obronnych - ściana wschodnia. Plan budynku jest prostokątny. Kamienica posiada trzy kondygnacje i podpiwniczenie. Trzytraktowy podział wnętrza wyznacza przelotowa sień, mieszcząca klatkę schodową. Sklepienia korytarza sieni i klatki schodowej krzyżowe i kolebkowe. Pozostałe pomieszczenia zwieńczone stropami drewnianymi oraz, wykonanymi w latach 1961-63, ceramicznymi. Fasada czteroosiowa z podziałem zaakcentowanym lizenami, pomiędzy którymi mieszczą się prostokątne otwory okienne w kamiennych obramieniach. Pozostałe elewacje powtarzają dekorację fasady, różnią się nieregularnym rozmieszczeniem otworów okiennych. Całość zwieńczona dachem czterospadowym z kalenicą.

opr. Piotr Bieruta, Paula Chruściel

 

 

Literatura:
Konrad Klose Beiträge zur Geschichte der Stadt Lüben, Lüben 1924
Lubin. Zarys rozwoju miasta na przestrzeni wieków (praca zbiorowa pod red. Krystyna Matwijowskiego), Wrocław, Lubin 1996.
Jerzy Pilch Leksykon zabytków architektury Dolnego Śląska, Warszawa 2005
Bogusz G. Steinborn Lubin, Wrocław 1969
Mirosław Przyłęcki Zabytki Lubina Legnickiego, Szkice Legnickie, t. II, Legnica 1965
Zabytki Sztuki w Polsce. Śląsk, (praca zbiorowa pod red. Sławomira Brzezickiego, Christine Nielsen, Grzegorza Grajewskiego, Dietmara Poppa), Warszawa 2006