Lubin - Dzwonnica (kampanila)

Dzwonnica (kampanila)
(nr rej.: 1018 z 13.01.1963)

 

Od strony południowej kościoła wznosi się wolno stojąca, wykonana z cegły gotyckiej wieża. Od XVIII wieku pełni funkcję wieży kościelnej. Pierwotnie stanowiła element XIV wiecznego systemu umocnień miejskich, była jedną z baszt obronnych. Dzwonnica wzniesiona jest na planie kwadratu, posiada pięć kondygnacji. W każdej ze ścian trzeciej kondygnacji znajduje się smukły, zamknięty ostrołukowo otwór okienny. Przedostatnią kondygnację zdobią blendy okienne. W centralnych blendach umieszczone są tarcze zegarowe. Obiekt zwieńczony jest podwyższonym dachem czterospadowym. Dzwonnica połączona jest z kościołem nadwieszonym gankiem wspartym na łęku przejścia.

opr. Piotr Bieruta, Paula Chruściel

 

 

ZOBACZ POKAZ UNIKATOWYCH ZDJĘĆ PRZEDSTAWIAJĄCYCH REMONT KOŚCIOŁA ORAZ DZWONNICY

 

 

Literatura:
Konrad Klose Beiträge zur Geschichte der Stadt Lüben, Lüben 1924
Jerzy Pilch Leksykon zabytków architektury Dolnego Śląska, Warszawa 2005
Bogusz G. Steinborn Lubin, Wrocław 1969
Prace konserwatorskie na terenie województw: jeleniogórskiego, legnickiego, wałbrzyskiego, wrocławskiego w latach 1974 – 1978, (praca zbiorowa pod red. Zofii Dillenius), Wrocław 1985
Mirosław Przyłęcki Zabytki Lubina Legnickiego, Szkice Legnickie, t. II, Legnica 1965
Henryk Rusewicz Świątynie powiatu lubińskiego, Lubin 2006
Zabytki Sztuki w Polsce. Śląsk, (praca zbiorowa pod red. Sławomira Brzezickiego, Christine Nielsen, Grzegorza Grajewskiego, Dietmara Poppa), Warszawa 2006
Vera Schmilewski Romantisches Schlesien. Bilder von Theodor Blätterbauer, Würzburg 1993