Rynarcice - Kościół fil. pw. św. Marcina

Rynarcice (Groß Rinnersdorf)


Kościół fil. pw. św. Marcina
(XV, XVIII, nr rej.: 544/L z 14.04.1981)

 

Świątynia w Rynarcicach wzniesiona została w II połowie XV stulecia. Obiekt przebudowywany był w XVIII i dwukrotnie w XIX stuleciu.

Zniszczony w wyniku działań wojennych w 1945 roku, został odbudowany po roku 1971.


Jest to kościół orientowany, salowy, z zakrystią od strony północnej i kruchtą od zachodu. Prezbiterium jest węższe od nawy o szerokość dwu-arkadowych podcieni, znajdujących się w południowej elewacji. Na sklepieniu tych podcieni podwieszony był dzwon. Całość wieńczy ceramiczny, dach dwupołaciowy. W murach kościoła zachowały się dwa gotyckie profilowane portale i trzy renesansowe nagrobki z XVI wieku.

opr. Piotr Bieruta

 

 

Rynarcice - Park

Rynarcice (Groß Rinnersdorf)

 

Park
(nr rej.: 628/L z 11.05.1982)

 

Po zachodniej stronie rezydencji znajdują się relikty parku naturalistycznego, założonego w XIX stuleciu.


Głównym elementem założenia parkowego była polana usytuowanej bezpośrednio za budynkiem pałacu. Za polaną skoncentrowano parkowy drzewostan. Całość przez środek przecinała droga, która od strony zachodniej łączyła się z aleją grabów, zamykającą park od północnego-zachodu. W południowo-wschodnim narożnik założenia usytuowany był staw hodowlany. Obecnie historyczny układ parku został prawie w zupełności zatarty. Na terenie polany zbudowano budynki gospodarcze. Nastąpił znaczy ubytek drzewostanu, a południową część parku zarósł las.

opr. Piotr Bieruta

Rynarcice - Pałac

Rynarcice (Groß Rinnersdorf)

 

Pałac
(nr rej.: 641/L z 18.04.1983)

 

Pałac w Rynarcicach został zbudowany w II połowie XVIII stulecia w miejscu starszej rezydencji. Obiekt został rozbudowany w końcu XIX wieku. W roku 1973 dokonano zmiany układu pomieszczeń zabytku.


Korpus pałacu wzniesiony został na planie prostokąta. Posiada podpiwniczenie, dwie użytkowe kondygnacje i częściowo użytkowe poddasze. Od strony zachodniej został rozbudowany w kształcie litery T o neobarokową przebudówkę, ujętą tarasami i wieżyczką, mieszczącą klatkę schodową. Fasada budynku znajduje się od strony wschodniej, na jej osi ulokowany jest parterowy portyk z tarasem. Całość wieńczą dachy łamane z naczółkami i lukarnami w dolnej połaci. Przed fasadą znajduje się dziedziniec otoczony zabudowaniami folwarcznymi, wśród których zabytkowe: dwie oficyny, obora z 1904 roku oraz chlew.

opr. Piotr Bieruta