Radomiłów - Park

Radomiłów (Thielau)

 

Park
(nr rej.: 626/L z 25.05.1982)

 

Założenie parkowe w Radomiłowie otacza budynek pałacu i składa się z dwóch części. Jedną częścią jest park założony w I połowie XIX wieku, druga to ogród z początku XX stulecia.

Starsza część założenia znajduje się po południowej stronie pałacu. Była ona związana z pierwotnym (niezachowanym) budynkiem radomiłowskiej rezydencji, do której od strony zachodniej prowadziła reprezentacyjna droga dojazdowa. W związku z rozbudową założenia parkowego w 1905 roku układ najstarszej części parku trudny jest do pełnego odtworzenia. W wyniku budowy nowego budynku pałacowego założenie zostało powiększone. Powstały nowe ścieżki spacerowe i droga dojazdowa do pałacu, przed którym powstał gazon. Założenie parkowo-pałacowe utrzymane jest dobrym stanie. W składzie gatunkowym drzewostanu przeważają graby pospolite, dęby szypułkowe i jesiony.

 

opr. Piotr Bieruta, Paula Chruściel

Literatura:
Henryk Ciesielski, Hanna Wrabec Katalog zabytkowych ogrodów i parków województwa legnickiego, Legnica 1997
Konrad Klose Beiträge zur Geschichte der Stadt Lüben, Lüben 1924)
Henryk Rusewicz Zamki, dwory i pałace powiatu lubińskiego, Lubin
http://www.rudna.pl/index.php/gmina-rudna/historia

Radomiłów - Pałac

Radomiłów (Thielau)


Pałac
(nr rej.: 733/L z 26.06.1986)

 

Pałac w Radomiłowie został zbudowany w 1905 roku dla ówczesnego właściciela majątku Aleksandra von Ballesterm, którego rodzina wywodziła się aż z Sabaudii w południowo-wschodniej Francji. W czasie II wojny światowej pałac był użytkowany jako szpital wojskowy. Po wojnie w niezniszczonym obiekcie mieścił się Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy. Obecnie pałac znajduje się w rękach prywatnych.


Pałac wzniesiony jest na planie wydłużonego prostokąta. Budynek jest dwupiętrowy i  jedenastoosiowy. Główne wejście do rezydencji poprzedza arkadowy, jednokondygnacyjny ganek, po którego północnej stronie znajduje się ryzalit, zakończony półkolistym szczytem. Kolejny ryzalit usytuowany jest na osi elewacji przeciwległej (wschodniej), on także zwieńczony szczytem półkolistym. W tympanonie wschodniego szczytu umieszczono relief w postaci herbu rodu von Ballesterm oraz łacińską inskrypcję Nulla me terrent (Niczego się nie boję). Budynek nakryto dachem mansardowym z lukarnami.

opr. Piotr Bieruta

Literatura:
Henryk Ciesielski, Hanna Wrabec Katalog zabytkowych ogrodów i parków województwa legnickiego, Legnica 1997
Konrad Klose Beiträge zur Geschichte der Stadt Lüben, Lüben 1924)
Henryk Rusewicz Zamki, dwory i pałace powiatu lubińskiego, Lubin
http://www.rudna.pl/index.php/gmina-rudna/historia