Składowice - Park

Składowice (Ziebendorf)

 

Park
(nr rej.: 451/L z 17.07.1976)

 

Park w Składowicach rozciąga się po wschodniej stronie majątku. Został najprawdopodobniej założony w drugiej połowie XVII wieku jako ogród ozdobny, gdy pałacu mieszkał Johann Jonston. Pozostałością tego ogrodu jest wąski kanał wodny, położony po południowo – wschodniej stronie folwarku i dworku oraz układ regularnych dróg, widocznych już tylko fragmentarycznie. Relikt starszego założenia stanowi także prosta droga wyznaczająca niegdyś główną oś ogrodu, i niewielka platforma ziemna zamykająca ją od wschodu. Główna droga założenia ogrodowego została w XIX wieku obsadzona lipami, możliwe, że wówczas powstał staw, znajdujący się po północno-wschodniej stronie tej drogi.


Obecnie park jest w stanie ogólnego zaniedbania. Jego zabytkowy układ został w znacznym stopniu zatarty. Oprócz wspomnianego wcześniej, czytelnego układu zachowały się relikty kamiennej groty, wtopionej w narożnik wału, stanowiącej pozostałość romantycznych urządzeń stawu. Z tego też okresu pochodzi grupa dębów, rosnących w pobliżu platformy ziemnej. Zapewne w czwartej ćw. XIX w. po zachodniej stronie opisywanego stawu, powstał duży ozdobny staw o nieregularnej linii brzegowej, z niewielka maleńką wysepką, powiązany z siecią cieków wodnych. Wprowadzony wówczas drzewostan (klony, jawory, lipy i kasztanowce), grupowano wzdłuż dróg i wokół stawów. Jednocześnie kasztanowcami obsadzony został trakt dojazdowy do rezydencji.


Drzewostan parkowy składa się z klonów, jaworów, kasztanowców białych, dębów szypułkowych, grabów pospolitych i lip drobnolistnych. Wyróżniające się egzemplarze to: pomnikowy dąb szypułkowy oraz okazowe kasztanowce białe, topola biała, lipy drobnolistne, graby pospolite, jesion wyniosły, pięć dębów szypułkowych.

opr. Piotr Bieruta

Literatura:
Katalog zabytkowych ogrodów i parków województwa legnickiego (praca zbiorowa pod red. Krzysztofa Eysmonta), Legnica 1997

Składowice - Pałac

Składowice (Ziebendorf)


Pałac
(nr rej.: 725/L z 26.06.1986 oraz 610/L z 28.12.1988)

 

Pałac usytuowany jest w centralnej części wsi. W miejscu pałacu najprawdopodobniej istniała starsza rezydencja – renesansowy dwór. Mógł on być wzniesiony dla rodu von Haugwitz, który nabył Składowice na początku XVI stulecia. Obiekt przekształcony został w pałac w okresie, gdy w miejscowości rezydował wybitny lekarz, przyrodnik i historyk Johann Jonston, co miało miejsce w latach 1652 – 1675. Kolejnymi właścicielami majątku był ród von Rothenbach, a następnie von Meier. Obiekt został gruntownie przebudowany w XIX i na początku XX wieku. W czasie II Wojny Światowej w pałacu ulokowano podobóz radzieckich jeńców wojennych. W latach siedemdziesiątych XX wieku mieściła sie tu Izba Pamięci poświęcona Jonstonowi. Świadectwem po wspomnianej Izbie jest pamiątkowa tablica znajdująca się w fasadzie. Została ona wykonana według projektu artysty plastyka Zbigniewa Frączkiewicza w 1975 roku, czyli w 300-setną rocznicę śmierci wybitnego humanisty. Obecnie obiekt jest nieużytkowany. Jest własnością prywatnego inwestora i być może już wkrótce odzyska dawną świetność.

Pałac jest budowla murowaną, wzniesiona na planie litery T (prostokątne skrzydło główne i ulokowane centralnie skrzydło wschodnie), z ryzalitem na osi fasady. Obiekt dwukondygnacyjny z podpiwniczeniem, jedynie ryzalit frontowy posiada trzecią kondygnację użytkową. Elewacje najstarszego, skrzydła głównego i skrzydła wschodniego, ogrodowego pozbawione dekoracji, z prostokątnymi otworami okiennymi. Jedynym urozmaiceniem wystroju zewnętrznego jest opracowanie ryzalitu. Jest on trójosiowy, z otworami okiennymi drugiej i trzeciej kondygnacji zakończonymi łukami półkolistymi. Najniższa kondygnacja posiada arkady zamknięte łukami koszowymi, nawiązującymi do kształtu piaskowego portalu, ujmującego główne wejście do pałacu. Skrzydła centralne zwieńczone dachami dachem czterospadowym, ryzalit trzyspadowym, skrzydło wschodnie dwuspadowym.

opr. Piotr Bieruta

 

 

Literatura:
Jan Biliński Lubin i okolice, Wrocław 1976
Jerzy Pilch Leksykon zabytków architektury Dolnego Śląska, Warszawa 2005
Henryk Rusewicz Zamki, dwory i pałace powiatu lubińskiego, Lubin 2009