Miłoradzice - Cmentarz przykościelny

Miłoradzice (Mühlrädlitz)

 

Cmentarz przykościelny
(nr rej.: 851/L z 16.02.1990)

 

Zabytkowy cmentarz w Miłoradzicach usytuowany jest w środkowej części miejscowości. Otacza kościół par. p.w. Świętej Trójcy. Założony został w XII stuleciu, jego powierzchnia zabytkowa wynosi 0,20 ha. Cmentarz otoczony jest kamiennym, otynkowanym murem, w którym znajdują się dwie furty wejściowe (od północy i południa). Obecnie cmentarz jest nieczynny dla pochówków.

opr. Piotr Bieruta

Literatura:
Alexander Duncker Die ländlichen Wohnsitze, Schlösser und Residenzen der ritterschaftlichen Grundbesitzer in der preußischen Monarchie… Berlin 1857 - 1883
Günther Grundmann, Verzeichnis der Kunstdenkmäler der Provinz Schlesien. Band 3: Der Reg.-Bezirk Liegnitz, Breslau 1891
Konrad Klose Beiträge zur Geschichte der Stadt Lüben, Lüben 1924
Hanna Kozaczewska-Golasz Mauzolea i kaplice grobowe od XVI do początków XX wieku w dawnym województwie legnickim, Wrocław 2001
Jerzy Pilch Leksykon zabytków architektury Dolnego Śląska, Warszawa 2005
Wykaz zabytkowych cmentarzy w Polsce. Województwo Legnickie w Studia i Materiały 4/19 (7) (praca zbiorowa pod red. Andrzeja Michałowskiego), Warszawa 1997
Henryk Rusewicz Świątynie powiatu lubińskiego, Lubin 2006

Miłoradzice - Kościół par. pw. Świętej Trójcy

Miłoradzice (Mühlrädlitz)


Kościół par. p.w. Świętej Trójcy
(nr rej.: 596/L z 14.04.1981)

 

Kościół w Miłoradzicach po raz pierwszy wymieniony został w źródłowych dokumentach w 1289 roku. Bryła obecnej świątyni powstała w XV stuleciu i została gruntownie przebudowana w 1674 roku. Obiekt był restaurowany w XIX wieku. W 1945 roku został uszkodzony w wyniku działań wojennych. Odbudowano go dopiero w latach 1967-1971.


Gotycko-barokowy budynek kościoła zbudowany został z cegły i kamienia. Jest orientowany, jednonawowy o salowym układzie. Od strony północnej do korpusu budynku przylega zakrystia z manierystycznym szczytem, od strony południowej kruchta, od wschodu przybudówka mieszcząca dwa mauzolea, od zachodu czworoboczna, oskarpowana wieża, która w górnej części przechodzi w ośmiobok. Korpus kościoła nakrywa dach dwuspadowy, przybudówki dachy dwu- i trójpołaciowe, wieżę hełm z latarnią.


Wewnątrz korpusu świątyni na uwagę zasługuje loża kolatorska, znajdująca się ponad zakrystią, połączona z prezbiterium arkadami. Loża posiada drewniany strop zdobiony figuralną polichromią. Ponadto, wśród wyposażenia wnętrza, wyróżnia się: manierystyczny ołtarz główny, ambona z drugiej ćwierci XVII stulecia i chrzcielnica pochodząca z końca XVII wieku.


W przybudówce wschodniej znajduje się mauzoleum rodu von Mohl. Jest to kaplica grobowa z kryptą o bogatej dekoracji sztukatorskiej i z czteroma rzeźbami przedstawiającymi personifikacje Wiary, Nadziei, Miłości i Sprawiedliwości. Do mauzoleum rodziny von Mohl przylega kolejna kaplica grobowa. Fundatorzy tego mauzoleum nie są znani. Skromna dekoracja wnętrza tej kaplicy grobowej składa się z pionowych podziałów lizenami.

opr. Piotr Bieruta

 

 

Literatura:
Alexander Duncker Die ländlichen Wohnsitze, Schlösser und Residenzen der ritterschaftlichen Grundbesitzer in der preußischen Monarchie… Berlin 1857 - 1883
Günther Grundmann, Verzeichnis der Kunstdenkmäler der Provinz Schlesien. Band 3: Der Reg.-Bezirk Liegnitz, Breslau 1891
Konrad Klose Beiträge zur Geschichte der Stadt Lüben, Lüben 1924
Hanna Kozaczewska-Golasz Mauzolea i kaplice grobowe od XVI do początków XX wieku w dawnym województwie legnickim, Wrocław 2001
Jerzy Pilch Leksykon zabytków architektury Dolnego Śląska, Warszawa 2005
Wykaz zabytkowych cmentarzy w Polsce. Województwo Legnickie w Studia i Materiały 4/19 (7) (praca zbiorowa pod red. Andrzeja Michałowskiego), Warszawa 1997
Henryk Rusewicz Świątynie powiatu lubińskiego, Lubin 2006

Miłoradzice - Park

Miłoradzice (Mühlrädlitz)

 

Park
(nr rej.: 466/L z 22.09.1976)

 

Park w Miłoradzicach znajduje się we wschodniej części miejscowości, stanowi jedyną pozostałość założenia pałacowo-parkowego. Powstał w połowie XIX stulecia, gdy trwała przebudowa budynku dworu na pałac dla rodu von Uchtritz-Steinkirch. Pałac nie przetrwał do czasów współczesnych.


Park tworzy układ o planie zbliżonym do kwadratu – od strony zachodniej zakończony został szpalerem drzew, od stron pozostałych zamykają go drogi. Plan kompleksu podporządkowany był zasadniczemu elementowi całości, czyli budynkowi rezydencji. Pałac znajdował się w części północnej parku, za jego elewacją ogrodową (południową) usytuowano rozległa polanę, którą okalały gęste zadrzewienia. Uzupełnieniem romantycznego charakteru parku było kamienne mauzoleum - do dzisiaj przetrwały jedynie jego relikty. Podobnie stało się z parkiem. Jest on w znacznym stopniu zniszczony. Większość zabytkowych drzew już nie istnieje, zatarte zostały ścieżki spacerowe, miejsce środkowej polany zajęło boisko sportowe. Wśród nielicznych egzemplarzy zachowanego pierwotnego drzewostanu przeważają graby pospolite, klony pospolite, dęby szypułkowe i lipy szerokolistne.

opr. Piotr Bieruta

 

 

Literatura:
Alexander Duncker Die ländlichen Wohnsitze, Schlösser und Residenzen der ritterschaftlichen Grundbesitzer in der preußischen Monarchie… Berlin 1857 - 1883
Günther Grundmann, Verzeichnis der Kunstdenkmäler der Provinz Schlesien. Band 3: Der Reg.-Bezirk Liegnitz, Breslau 1891
Konrad Klose Beiträge zur Geschichte der Stadt Lüben, Lüben 1924
Hanna Kozaczewska-Golasz Mauzolea i kaplice grobowe od XVI do początków XX wieku w dawnym województwie legnickim, Wrocław 2001
Jerzy Pilch Leksykon zabytków architektury Dolnego Śląska, Warszawa 2005
Wykaz zabytkowych cmentarzy w Polsce. Województwo Legnickie w Studia i Materiały 4/19 (7) (praca zbiorowa pod red. Andrzeja Michałowskiego), Warszawa 1997
Henryk Rusewicz Świątynie powiatu lubińskiego, Lubin 2006